แม้โลกจะหมุนไป ครั้งแล้วครั้งเล่า แม้กระแสน้ำจะหมุนวนซ้ำแล้วซ้ำอีก

แม้ท้องฟ้าและแผ่นดินจะพลิกกลับด้านกัน แม้ข้างในนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปหมดแล้วก็ตามที

แต่ทำไม...เราสองคนยังคงอยู่ตรงกันข้ามกันอย่างไม่เปลี่ยนแปลง

นอกจากมองเธอแล้ว ฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย จะเอื้อมมือไปหาเธอก็ไม่ได้

แม้จะคิดถึงเธอจนจับใจ แต่ก็ไม่อาจเรียกชื่อเธอได้

แม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป กลับมีแต่ความรักของเราเท่านั้นที่...

ยังคงไม่มีทางจะได้มาบรรจบกัน


ถ้าความรักของฉันเปรียบเหมือนพระอาทิตย์ที่โผล่พ้นขึ้นมาในตอนเช้า รักของเธอก็คงจะเหมือนดวงจันทร์ที่ลอยขึ้นมาในยามค่ำคืน

และถึงแม้ฉันจะกลายเป็นดวงดาวเพื่อมาอยู่เคียงข้างเธอ แต่ก็คงจะถูกเมฆมาบดบังไปจนหมดสิ้น

เมื่อเสียงเพลงของฉันดังก้องกระจายออกไป หูของเธอกลับไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น

ระยะห่างระหว่างสองเรา ไม่เคยที่จะลดน้อยลงไปเลย

นอกจากมองเธอแล้ว ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่อาจเอื้อมมือไปถึงเธอได้

แม้จะคิดถึงเธอจนจับใจ แต่ก็ไม่อาจเรียกชื่อเธอได้

แม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป กลับมีแต่ความรักของเราเท่านั้นที่..

ยังคงไม่มีทางจะได้มาบรรจบกัน

นอกจากมองเธอแล้ว ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่อาจเอื้อมมือไปถึงเธอได้

แม้จะคิดถึงเธอจนจับใจ แต่ก็ไม่อาจเรียกชื่อเธอได้

แม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป กลับมีแต่ความรักของเราเท่านั้นที่...



ยังคงไม่มีทางจะได้มาบรรจบกัน


...ยังคงไม่มีทางจะได้มาบรรจบกัน